30-06-08

Hey lieve vriendjes

Eerst en vooral mercikes voor al jullie reacties. Ik zal voortaan oppassen voor die kleine rotzakjes van teken. (Oei, mag ik da wel zeggen op de blog?) Ze hebben nikske teruggespuwd en ik ben er vanaf (behalve van die parfum, ik riek nog altijd!). Maar spijtig genoeg niet permanent. Lees maar verder.

Wij de hondjes hebben een rustig weekend gehouden. Baasjes daarentegen? Zij waren gisteren naar Antwerpen getrokken op vriendenbezoek en het was nogal laat geworden. Dus bleven ze slapen. Met het noodzakelijke gevolg dat bij hun thuiskomst deze morgen er lieve kadootjes van ons op de vloer lagen. Pfffff Eigen schuld. Moeten ze maar thuis zijn om ons uit te laten! Gelukkig gebeurd dit niet elke week dat ze wegblijven en ze zijn dan ook niet boos op ons geweest.

Toch zijn we er met vereende honden- en kattenkracht in geslaagd om een rij plastic drinkbekers die nog op de tafel lagen, kapot te bijten. De katten hebben het op de grond gegooid en wij, honden hebben de job afgewerkt.

Maar nu ietske anders. Ik vind het moeilijk om voor te stellen dat mijn blog door mensen en dieren uit mijn buurt wordt gelezen. We leven toch in een grote wereld. Nietwaar? En dan vind ik het maf om te horen dat er mensen en dieren dicht bij mij leven die mijn blog lezen of er zelf eentje hebben. Dat is het geval met Vicky van wandelhond@skynetblogs.be . Blijkt da zij eigenlijk niet zo ver van ons vandaan woont.

En wat hebben we dan gedaan? Juist, eens afgesproken. Dus deze namiddag zijn wij in Oostmalle gaan wandelen. Vrouwtje, Vicky, Sammy, Flor en ikke.

Ik moet zeggen dat zo'n grote hond zien wel effen schrikken was voor mij. Ik heb dan ook geprobeerd van mij niet te laten kennen en een beetje de baas te spelen. Maar vrouwtje heeft mij ingehouden en als we gedaan hadden met wandelen, ging het al veel beter tussen Sammy en mij. En vrouwtje vindt de Sammy een schat van een hond. Hij is helemaal niet angstig of zo en lijkt al jaaaaren hier te vertoeven. Hij ging zelfs (bijna) direct met zijn poten op mijn vrouwtje haar schoot staan. Daar hebben Flor en ik wel een stokje voor gestoken. (Jaloers als we zijn of beter gezegd een beetje bezitterig. Ja mannen, ik ben niet perfect hé)

Wij, de honden lagen na het wandelen uitgeteld op de grond. Vrouwtjes hebben nog even zitten kletsen op een terras maar da vond ik niet erg. Het was veel te warm om van mijn oren te maken.

Maar om terug te komen op die teken. Vrouwtje zag een spinnetje op mijn vachtje kruipen. Gelukkig op het witte stukje van mijn vacht. En dat bleek nog een teek te zijn. Die had zich nog niet vastgezet dus vrouwtje heeft hem er gewoon af kunnen halen. Maar da was toch ook een vies beest hoor. Nu weet ze gelukkig wel hoe het eruit ziet als het nog klein is. Het blijft toch jakkie ookal heb je bescherming van anti-teken producten.

OOh En mijn vacht maar vooral mijn oren zaten vol met zaadjes van één of andere plant. Die bleven echt wel hardnekkig vasthangen. Ik zal voortaan misschien beter aant vrouwtje vragen om mijn oren omhoog te steken als ik wat wil snuffelen? Langs de andere kant heb ik, als we thuis waren, wel een uitgebreide kambeurt gekregen. Alles nakijken op teken of andere vasthangende zaadjes. En natuurlijk lekker knuffelen.

Allé, ik ga nu een slaapke doen. Tis nen drukke dag geweest. Tot gauw

Teken- en pluisvrij pootje

20:17 Gepost door rafke, hondje van Ilse | Permalink | Commentaren (8) | Tags: bedankt, teken, wandelen, blogvrienden, flor, stef en sara, hondekwaad |  Facebook |

29-06-08

geef me een teken

Heykes,

Van de week heeft het vrouwtje een teek op mijn kopke gezien. Daar was ze een beetje van in paniek. Ik wist natuurlijk niet wat er aan de hand was, maar zij blijkbaar wel. En aangezien het de eerste keer was dat één van ons een teek had, wist ze niet goed wat ze moest doen.

Dus wachtte ze maar tot het baasje thuis was, en toen werd ik op tafel gezet. Dat is op zich al gek want ik mag nooit op de tafel. En vrouwtje hield mij heel goed vast. Dat heb ik wel graag maar toen kwam baasje eraan met een flesje.

Ik denk dat hij de teek wou verdoven maar omdat wij geen alcohol in huis hebben, je weet wel, de medische soort, gebruikte hij een flesje van vrouwtje's parfum. Daarmee liet de teek goed los. Wat was dat voor een beest???? En zo groot. Amai!

En dan moet ge nog weten dat die parfum redelijk sterk is. Das van zo'n soort waarvan je maar een beetje moogt gebruiken. Dan kan je al raden dat ik aan het stinken was naar parfum.

En dan een uurtje later is vrouwtje mij lekker aan het knuffelen. Ze denkt, laat ik hem nog maar eens checken. Misschien heeft onze Raf er nog? En wat denk je?? Inderdaad, ik had nog een teek. Deze zat aan de andere kant van m'n kop, aan mijn oor.

Dus dat flesje werd terug bovengehaald en uiteindelijk moest het vrouwtje hem eraf trekken met haar nagels. (Ik denk dat het eerste wat ze gaan doen is een tekentang of zoiets gaan halen maar allé) Het beestje liet los en is met kop en al verwijderd. Daarna was ik tekenvrij.

Maar het resultaat is wel dat ik, nu 2 dagen later, nog altijd naar de parfum riek.

Welriekend pootje

11:43 Gepost door rafke, hondje van Ilse | Permalink | Commentaren (8) | Tags: teken |  Facebook |